Hiç çaresiz kaldınız mı lan siz?  Ben şu sıralar çaresizim. Çareler içinde çaresiz. Hayat bir maratonsa benim degil koşmaya bir adım  atmaya bile takatim yok. Çevremdeki insanlar toplanmış bir deney faresi muamelesi yapmakta. Adeta sabrımı ölçmekte. Bazı durumlar vardır kelimelerle anlatılmaz, cümleler kurulmaz, kelimelerin kiyafetsiz kaldığı bir durumdayım.

Hani şöyle düşünün; Elleriniz, kollarınızı baÄŸlıyorlar önünüzede en sevdiginiz yemekleri koyup çekip gidiyorlar… Bazı ÅŸeylere çok isteyen sahip olamıyor. Ben Okyanuslar sizin olsun bana bir damla huzur yeter derim bu hayata bir damla yerine çamurlu suyu döker tepemde aÅŸÅŸağı ve sonrada o bir damlayı bırakır üstüme. Çamura bulanmış  bir ÅŸeker gibi gelir o an ki huzur. 

Ä°ki arada kalmak  öyle zor ki… Hani iki kız arasında kalmak yada iki kıyafet arasında kalmak deÄŸil. Yer ile Gök arasında kalmak bu.  Bu hayat size bir defa verildi sizden önce milyarlarca insan yaÅŸadı ve sıra bende diyorsunuz! Evet ÅŸimdi yaÅŸama sırası bende yanlızca bana verildi bu hak. Ä°stediÄŸim gibi yaÅŸamak en dogal hakkımız deÄŸil mi? Yok iÅŸte deÄŸil… Bazen öyle ”neden”leriniz olur ki size verileni istediginiz gibi yaÅŸamak yerine istenilen ÅŸekilde yaÅŸamak zorunda kalırsınız.

Herkes kendi kaderini kendi çizer ya… Kimisi buna kader der. Kader bana göre test kağıdı gibi. Test kağıdı bizim kaderimiz   içinde seçenekler var.  Seçenekleri seçmeye basladıgımız yerlerde kaderimizi kendimiz yazıyoruz… O ve kararlarımız sonumuzu belirliyor. Åžimdi öyle bir karar verme vakti..

Bazen diyorum hiç olsam yada hiç olmasam uyusam bir köşede hiç uyanmasam.  Hayat sanki benle raks ediyor. Düşünüyorum acaba neden diye? Herkesin hayatında ”keÅŸke”ler vardır benim hayatımsa ise ”neden”ler hatsaafada. Çok biÅŸey deÄŸil sadece ”yanlız” kalmak istediÄŸimde ”yanlız” kalmak. Çevremdeki insanlar ben neye kötü bakıyorsam aynısını yapıyor. UzaklaÅŸmak istedigim zaman ”neden”ler mani oluyor. Susmak bazen çok ÅŸeyi anlatmak derler ben susuyorum susmakdan  ”mana”  çıkarılır mı?

Beni birilerinin anlamasını beklemedim hiç. Hakkım yok anlamalarını beklemek bir gayem de yok. Ama herkes herseyi olduğu gibi anlamamı ve kabul etmemi bekliyor. Adalet mi bu?  Darü-l harp yaşatıyorlar adeta.

Herkesin bir gayesi vardır muhakak. Kimisi karı kız ister kimisi eÅŸ dost ister kimisi para pul ister kimisi köşk saray ister kimisi ünlü popüler olmak ister vs. vs. vs. Benim bu hayattan tek beklentim vardı ; Sadece ”huzur”.  EÄŸerki geçerli ”neden”lerim  olmasın rüzgarı arkama alır o durana kadar durmazdım. 

İçimde öyle bir sıkıntı var ki… Ya bedenim ruhumu yada ruhum bedenimi istemiyor. Yada.. Ruhum bedenimle cebelleÅŸiyor. Ben deliyim doluyum patavatsızım ukalayım vs. vs. kimseden beni bu ÅŸekilde kabul etmesini yada yargılamamasını istemedim. En yakınımdan bile.. Ama gelin görün ki  iki yüzlülük yapanları,  karı kız için satanları, popüler olmak için ”ben” kavramından çıkanları o halleriyle kabul etmem bekleniyor. Kabul etmezsem adım kendini beÄŸenmiÅŸ olup çıkıveriyor. Çıksın çıkmasınada kiÅŸiliksiz bir avuç insan tarafından yargılanıp hüküm giymek zoruna gider insanın.

Hani karınca kendini dev aynasında görürde zürafayı eleÅŸtrir ya… Ä°ÅŸte ”neden’’se bu tür karıncalar hep beni buluyor.  Nitekim bir su tamircisi ”imaj maker” olabiliyor. Yada cahil bir insan kitapları eleÅŸtirebiliyor. Ya konuÅŸmak için konuÅŸurlar ya iÅŸte sadece konuÅŸmak için konuÅŸan bir toplumun içerisindeyim.

Yapmacık tavırlara bürünen insanların beni dogal oldugum için yargılaması ve popülerlik sınıfında olmak isteyenlerin bu durumu tetiklercesine destek çıkmaları normal karşılanan bir ortam da, konuşsam çaresi yok sussam gönül razı değil.  

İki seçenek var sanırım..

1. O insanları olduğu gibi kabul etmek

2. Onları hayatından çıkartmak.

Peki ikisinide yapamayacak ”neden”leriniz varsa ne bok yersiniz? Bu ”neden”ler size öyle bir iÅŸkence olur ki… Yerle Gök birleÅŸir siz arada kalırsınız.  Ben eÅŸÅŸekten tatlıyı esirgemedim, o istedi karpuz kabugunu. KiÅŸiliÄŸi olmayan bir insana çok önemliymiÅŸ gibi davranırsam zerre kadar karakteri olmayana  deÄŸer verirsek bu toplam tarafından ayakta alkışlanıyor, dogal olup insanları oldugu gibi ÅŸerefsiz haysiyetsiz kiÅŸiliksiz olarak kabul etmezsek kışkışlanıyoruz. Ya bu dünya bana ters yada ben yanlış dünyaya geldim. Müsait yerde inebilirmiyim?