Öncelikle bir hikaye anlatayım;

Hindistan’da  bir tepeye bin aynalı tapınak yapılmış. KöpeÄŸin biri tepeye tırmanmış ve tapınaÄŸa girmiÅŸ.  Bin aynalı salona gecmiÅŸ birde bakmıs ki karşısında binlerce köpek! Hemen diÅŸlerini gösterip, tüyleri kapartmış aynı anda bin köpeÄŸin de diÅŸlerini gösterdiÄŸini ve saldırganlaÅŸtıgını görmüş ve hemen oradan uzaklaÅŸmış. O günden sonra dünyada binlerce kötü köpeÄŸin olduÄŸunu düşünüp huzursuzca yaÅŸamış.

Yine gel zaman git zaman bir köpek  bin aynalı tapınagın oldugu tepeye tırmanmış. Bin aynalı salona gecmiş ve karşsında binlerce köpek görmüş. Köpek bunun üzerine oynamaya zıplamaya başlamış.  Karşısında da binlerce köpeğin oynayıp zıpladıgını görünce onları oynamak için dışarı çagırmıs ve tapınakdan çıkmış. O günden sonra dünyada binlerce ii köpegin oldugunu düşünüp mutlu bir şekilde yaşamış.

Şimdi bu hikayeden alınacak ders şu ; Hayata nasıl bakarsan hayatda sana öyle bakar. Başına bir iş gelince hayata karşı küfredip, kötü bakarsan bir zaman sonra iyi bildiginde kötü gözükmeye başlayacak. Yani aslında hayat kötüleşmiyor düşüncelerimiz daha dogrusu olumsuz düşüncelerimiz ile kendimize bir dünya üretiyoruz sonra saga sola saldırıp ben kötü bir hayat yaşıyorum diyoruz.

Bakın iki farklı insan var; Ä°kisde aynı pencereden bakar, biri yerdeki çamuru görür diÄŸeri ise gökteki yıldızları… Hayat öyle bir  ÅŸeydir ki ; Hayata nasıl bakarsan öyle görürsün, nasıl görürsen öyle yaÅŸarsın, ve nasıl yaÅŸarsan öyle ölürsün…

Şimdi gelelim bu gün neden bu yazıyı yazdım.

Bu gün  içim çok daraldı. Sorunlarım var işte psikolojik, fizyolojik, küfrolojik vb. hertürolojik sorunlarım mevcut. İyiden iyiye sıyıracaktım çok şansız bir bedevi oldugum için.

Ama 1 saat önceki düşüncem ile şimdiki düşüncem arasında bağlantı kurulamıyor. Lan dengelerim alt üst oldu adeta. Sebebi ise aslında benim ve benim gibi manyakların aslında çok ama çok şanslı olduklarına, aslında sorunları çiçek gibi  kendimizin büyütüp sadece hayatın tikenli tarafını tutmak zorunda kalanların ise ne derece şansız ve hayat dedikleri şeyin bizim mezar olarak gördügümüz bir yaşamı sürdürmek zorunda kalmaları..

Evet diyorsun şimdi ne saçmalıyor lan bu? Sanane a.q benim yazılarımı okurken agzını bozma bende bozarsam tatsızlık çıkar. Neyse ben mevzuya geleyim.

Bu aksam şirketin önüne biri geldi henüz 18- 19 yaşlarında. Biz deli falan sandık takılıyorduk ama aslında deli olan o değil biziz bil hassa benim.

Hikayesi ; Annesi(!) küçük yaÅŸta ünlü olmak için ( yada her ne skim için bilmiyorum) evden kaçıyor. Sonra  Babası(!)  3 kardeÅŸi yurt’a veriyor. Bu gün konuÅŸtuÄŸum çocuk tam 15 yıl yurtda büyüyor. Anne yok baba yok kardeÅŸler baÅŸka yurtlarda. Karılar bilmez ama erkekler ( askerlik yapanlar) aileden ayrı, gidecek baÅŸka yeri olmayan bir hapishane timsali yerde yaÅŸamanın zorlugunu bilir.

Ben askerde yani diyarbakır da bunu defalarca kriz gecirerek yaşadım. Psikoloji haplarım vardı en azından ama 1,5 yıl için buna dayanılmaz gözü ile baktım. Hatta bir kaç arkadaşım intihar etti.

Åžimdi düşünüyorum da annesiz babasız 15 yıl  tek başına. Tabii ki bu kadar da deÄŸil. Çocuk 18′ine girdiÄŸinde hadi canım sokaklarda öl buraları pisletme cinsinden sokaga atmıslar. Çocuk 9 aydır sokaklarda baba eve almıyor akrabalar bakmıyor.

Ben o baba(!) nın gelmiÅŸini gecmiÅŸini insanlığını ve  erkekliÄŸinin taa…

Çocukla karşılaşmaşam bu anlattıklarımı dinlemesem hala amcık amcık dertliyim çok detliyim üüü üf dertliyim dicem.

Annen, Baban var mı? Akşam olunca yatacak yerin var mı? hasta olunca basına ıslak havlu ( bazıları bokunu çıkartıp buz koyar)  var mı? O zaman şanslısın aga.

Sokaklarda kalmayı ben iyi bilirim zamanında çok 3 ay aç gezdim. Yani o kadar olmasa da 3-4 gün evden uzaklaştıgım sokakta kaldıgım zamanlar oldu acemilik ( bülü çağında ) cidden çok zor. Aksam olunca  evlerin lambasına bakardım bazen balkonda oturanları görür taş atar kaçardım.

Ah evde olsam şimdi istedigim kanalı izlemeyeyim. Babam harçlık vermesin erken yatayım işte bir evde olsaydım sabah kalkınca kalk lan yemek hazır diye  uyandırılsaydım da yinede evde olup  hayır yemicem diyebilseydim. Yemedigimde yemek yerine dayak yesem de ah ulan ah şimdi taş betonda uyanacağıma evimde uyansaydım çok dedim.

Siz siz olun sorunlarınızı büyütmeyin.  Misal ben daraldıkca mezarlıga gider mezar taşlarını okurum. Bu şekilde kendimi rahatlatırım.  Ha bazıları  fişın tiviyi izleyip rahatlar ben neden bu sekilde rahatlarım manyak oldugum için mi? Kesinlikle evet.

 Sorunlarınızı bir daha gözden gecirin derim ben yani gecirmezsenizde elbet biri geçirir bilmem anlatabildim mi?